เป็นเวลานานเกือบศตวรรษแล้วที่ครอบครัวของจอห์น ดิโอการ์ดี ทำป้ายหลุมศพและเครื่องหมายอนุสรณ์อื่นๆ ตามสั่งที่บริษัท Rome Monument ในรัฐเพนซิลเวเนียตะวันตก เมื่อไม่นานมานี้ เขาเริ่มสงสัยว่าธุรกิจของเขาจะเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน

     ดิโอการ์ดีพยายามปรับตัวมานานกว่าทศวรรษแล้ว เนื่องจากจำนวนการเผาศพที่เพิ่มขึ้นส่งผลกระทบต่อความต้องการป้ายหลุมศพแบบดั้งเดิม ซึ่งเป็นสิ่งที่ธุรกิจของเขาเป็นที่รู้จักกันดี และในปีนี้ พวกเขาได้รับผลกระทบอีกครั้งจากมาตรการภาษี นำเข้า ที่กว้างขวางและสูงของ ประธานาธิบดี โดนัลด์ ทรัมป์ซึ่งทำให้ต้นทุนหินแกรนิตที่นำเข้าสุสานในอเมริกาจากทั่วโลกเพิ่มสูงขึ้น

'ผมหวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น' ดิโอการ์ดีกล่าว 'ผมไม่รู้เลยว่ามันจะเป็นไปได้หรือไม่'

     บริษัท Rome Monument เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัทขนาดเล็กที่ดำเนินกิจการโดยครอบครัว ซึ่งผลิตผลิตภัณฑ์เพื่อการสร้างอนุสรณ์สถาน โดยต้องเผชิญกับความท้าทายสองประการ คือ การเก็บภาษีและการเผาศพ สมาชิกในอุตสาหกรรมนี้กำลังดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงทางสังคม การเมือง และเศรษฐกิจ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของพวกเขา 

        ขณะที่ดิโอการ์ดีเฝ้าดูความสัมพันธ์ทางการค้าของทำเนียบขาวกับจีนที่ผันผวนในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา เขาจึงย้ายห่วงโซ่อุปทานสองในสามออกจากประเทศจีน โดยส่วนใหญ่ไปที่อินเดีย ซึ่งมีอัตราภาษีศุลกากรที่ค่อนข้างต่ำกว่ามาตลอดทั้งปี 

       ดิโอการ์ดีกล่าวว่า การนำการผลิตมายังสหรัฐฯ น่าจะยังคงมีราคาแพงกว่า แม้จะมีภาษีนำเข้าใหม่แล้วก็ตาม เนื่องจากต้นทุนแรงงานที่สูงกว่า นอกจากนี้ยังมีเหตุผลง่ายๆ อีกประการหนึ่งที่ควรพิจารณาแหล่งผลิตจากต่างประเทศ คือ หินแกรนิตบางชนิด เช่น หินแกรนิตออโรร่าหลากสีที่พบในอินเดีย มาจากบางภูมิภาคในต่างประเทศเท่านั้น

      ดิโอการ์ดี กล่าวว่า 'พระเจ้าประทานของอร่อยๆ ให้กับส่วนต่างๆ ของโลก แต่ประเทศของเราไม่มีอะไรแบบนั้นเลย'

       มาตรการเก็บภาษีของทรัมป์ได้เปลี่ยนแปลงผลกำไรสุทธิในอุตสาหกรรม ทำให้ธุรกิจต่างๆ ต้องดิ้นรนหาวิธีบรรเทาต้นทุนที่เพิ่มขึ้น

      ในเดือนกันยายนปี 2024 จิม มิลาโน จากบริษัท Milano Monuments จ่ายภาษีศุลกากรและภาษีอื่นๆ ประมาณ 29% สำหรับตู้คอนเทนเนอร์ที่นำเข้าจากจีนมายังธุรกิจของเขาในเมืองคลีฟแลนด์ หนึ่งปีต่อมา อัตราภาษีดังกล่าวเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัวเป็น 59%      

     เขาได้พูดคุยกับผู้ผลิตอนุสรณ์สถานรายอื่นๆ เกี่ยวกับการเพิ่มข้อกำหนดเพิ่มเติมในคำสั่งซื้อขนาดใหญ่ โดยแจ้งให้ผู้ซื้อทราบว่าราคาอาจมีการปรับเปลี่ยนในภายหลัง ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงอัตราภาษีศุลกากร สำหรับตอนนี้ มิลาโนกล่าวว่าเขาและเพื่อนร่วมอาชีพหลายคนกำลังจ่ายค่าภาษีศุลกากรเอง ส่งผลให้รายได้ของเขาถูกลดลง

       “ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีเรื่องแปลกๆ เกิดขึ้นมากมาย” มิลาโน ผู้ซึ่งดำเนินธุรกิจมาครึ่งศตวรรษกล่าว “แต่เรื่องภาษีนำเข้านี้เหมือนโดนต่อยเข้าที่ท้องเลย”

      ในช่วงไม่กี่เดือนที่ผ่านมา มิลานโนพบว่าตัวเองต้องรีบติดต่อกับผู้ควบคุมการสั่งซื้อเมื่อเห็นพาดหัวข่าวเกี่ยวกับการขึ้นภาษี เพื่อให้แน่ใจว่าตู้คอนเทนเนอร์ของเขาจะลงน้ำได้ทันเวลาก่อนที่ภาษีจะมีผลบังคับใช้ 

       เนื่องจากอุตสาหกรรมการผลิตอนุสรณ์สถานผลิตสินค้าเฉพาะทาง จึงมักมีระยะเวลารอคอยหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน ผู้นำเข้าอาจพบอัตราภาษีที่แตกต่างกันอย่างมาก หากทำเนียบขาวปรับนโยบายการค้าในช่วงระหว่างที่ลูกค้าสั่งซื้อสินค้าอนุสรณ์สถานครั้งแรกและช่วงที่หินแกรนิตถูกส่งมายังสหรัฐอเมริกาจริงๆ

      “ความไม่แน่นอนเป็นส่วนที่ยากที่สุดที่เราต้องเผชิญ” นาธาน แลงจ์ ประธานสมาคมผู้สร้างอนุสรณ์สถานแห่งอเมริกาเหนือ ซึ่งเป็นกลุ่มการค้าที่ประกอบด้วยธุรกิจหลายร้อยแห่งที่มีอายุเฉลี่ยมากกว่าเจ็ดทศวรรษ กล่าว

      ผู้ค้าส่งหินแกรนิตก็จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนวิธีการขายของตนเช่นกัน ที่บริษัท PS Granite ในรัฐเคนตักกี้ ปาร์ธี ดาโม หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ กล่าวว่า พวกเขาได้เลื่อนการพิมพ์เอกสารการตลาดประจำปีสำหรับปีหน้าออกไป เนื่องจากไม่แน่ใจว่าอัตราภาษีศุลกากรจะเปลี่ยนแปลงอีกหรือไม่ ซึ่งหมายความว่าจะต้องปรับราคา ดาโมกล่าวว่าเขาอาจเปลี่ยนไปจัดทำเอกสารใหม่ทุกๆ 60 วัน ในกรณีที่จำเป็นต้องอัปเดตราคาอยู่เรื่อยๆ

      ทรัมป์ แย้งว่า ประเทศต่างๆ หรือในบางกรณีบริษัทที่นำเข้าสินค้าควรเป็นผู้รับภาระภาษีนำเข้า ข้อมูลแสดงให้เห็นว่าธุรกิจส่วนใหญ่ได้แบรับต้นทุนที่เพิ่มขึ้นในระยะสั้นไปแล้ว

       แต่ผู้สร้างอนุสรณ์สถานกล่าวว่า กำไรที่น้อยกว่าและปริมาณการขายที่ต่ำกว่า ทำให้การครอบคลุมต้นทุนยากกว่าสำหรับผู้ค้าปลีกรายใหญ่ เนื่องจากธุรกิจเหล่านี้ทำงานกับผู้ซื้อที่กำลังรู้สึกถึงอารมณ์ความรู้สึกเกี่ยวกับความตาย สมาชิกในอุตสาหกรรมจึงกล่าวว่าพวกเขาจำเป็นต้องมีความละเอียดอ่อนเป็นพิเศษเมื่อตัดสินใจว่าจะผลักภาระต้นทุนไปให้ผู้บริโภคหรือไม่

       'มันยาก' มิลาโนกล่าว 'เราไม่สามารถกลับไปหาครอบครัวที่กำลังโศกเศร้าแล้วบอกว่า ‘รู้ไหม เราต้องเพิ่มเงินอีก 1,000 ดอลลาร์ให้กับอนุสรณ์สถานของครอบครัวคุณเพื่อชดเชยภาษีศุลกากร’

      แม้ก่อนที่อัตราภาษีจะเพิ่มสูงขึ้น อุตสาหกรรมนี้ก็กำลังปรับตัวเพื่อรับมือกับอนาคตที่มีการฝังศพแบบดั้งเดิมน้อยลงอยู่แล้ว

      สมาคมฌาปนกิจศพแห่งอเมริกาเหนือรายงานว่า อัตราการเผาศพภายใน 5 ปีของสหรัฐฯ พุ่งสูงขึ้นเป็นมากกว่า 60% ในปี 2024 เพิ่มขึ้นจากต่ำกว่า 40% เมื่อสิบห้าปีก่อน องค์กรดังกล่าวคาดการณ์ว่าโดยเฉลี่ยแล้วมากกว่าสองในสามของศพทั้งหมดจะถูกเผาในแต่ละปีระหว่างปี 2025 ถึง 2029        

ดิโอการ์ดีได้พิจารณาขยายขอบเขตการทำงานรอบสำนักงานใหญ่ในรัฐเพนซิลเวเนียเพื่อกระตุ้นความต้องการผลิตภัณฑ์สำหรับหลุมฝังศพ ซึ่งเป็นแนวโน้มที่กว้างขึ้นและเขากล่าวว่าได้กระตุ้นให้เกิดการควบรวมกิจการมากมายในอุตสาหกรรมนี้ ดิโอการ์ดีและเพื่อนร่วมงานของเขาได้เน้นย้ำถึงทางเลือกอื่นๆ เช่น อนุสรณ์สถานแบบมีฐานสำหรับผู้ที่ระลึกถึงบุคคลอันเป็นที่รักที่เสียชีวิตจากการเผา

        นอกจากนี้ เขายังทำงานเกี่ยวกับอนุสรณ์สถานที่ไม่ธรรมดาอีกด้วย ตัวอย่างเช่น เมื่อไม่นานมานี้ ดิโอการ์ดีได้ช่วยสุสานแห่งหนึ่งติดตั้งอนุสรณ์สถาน'สะพานสายรุ้ง' ซึ่งบรรจุเถ้ากระดูกของสัตว์เลี้ยงไว้

        “การเผาศพได้เปลี่ยนแปลงธุรกิจของเราอย่างมหาศาล” ดิโอการ์ดีกล่าว “มันสร้างโอกาสใหม่ๆ และในขณะเดียวกันก็ปิดประตูบางบานไป”

       หากผู้สร้างอนุสาวรีย์จำเป็นต้องขึ้นราคาเพื่อชดเชยภาษีนำเข้า มิลาโนกังวลว่าอาจทำให้ผู้บริโภคหันไปเลือกการเผาศพมากขึ้น นอกจากหินแกรนิตแล้ว เขายังกล่าวอีกว่าภาษีที่เรียกเก็บจากวัสดุก่อสร้างก็ส่งผลกระทบต่อกำไรเช่นกัน

       แน่นอนว่า อุตสาหกรรมอนุสรณ์สถานของแคนาดากำลังเผชิญกับแรงกดดันอย่างหนัก โดยคาดว่าอัตราการเผาศพเฉลี่ยในระยะเวลาห้าปีจะสูงกว่า 80% ดิโอการ์ดีกล่าวว่าผู้ผลิตหินแกรนิตที่เขาทำงานด้วยซึ่งตั้งอยู่ในประเทศเพื่อนบ้านทางเหนือของอเมริกา ไม่ได้ขึ้นราคาเนื่องจากภาษีนำเข้า เนื่องจากความต้องการภายในประเทศลดลง

        ดิโอการ์ดีกล่าวว่าธุรกิจของครอบครัวน่าจะมั่นคงไปอีกสิบปี แต่เขาก็ตั้งคำถามว่ามันจะอยู่รอดได้ในสภาพปัจจุบันต่อไปได้หรือไม่ ในขณะเดียวกัน ชายวัย 75 ปีก็รู้ว่าอนาคตของธุรกิจส่วนหนึ่งขึ้นอยู่กับว่าผู้คนต้องการให้คนที่พวกเขารักได้รับการระลึกถึงในรูปแบบใดก็ตามหรือไม่

       เมื่อเปรียบเทียบพีระมิดที่ชาวอียิปต์โบราณเลือกใช้ กับกระแสในปัจจุบันที่นิยมโปรยเถ้ากระดูกไว้ที่ใดที่หนึ่งโดยไม่มีเครื่องหมายใดๆ ดิโอการ์ดีก็ไม่ค่อยมั่นใจนัก เขารวมถึงผู้คร่ำหวอดในวงการอีกหลายคนกล่าวว่า ส่วนหนึ่งของความท้าทายคือการพิสูจน์ว่าผลิตภัณฑ์อนุสรณ์สถานใดๆ ก็ตามนั้นคุ้มค่ากับการลงทุน

      'ลืมเรื่องการสร้างพีระมิดไปได้เลย' ดิโอการ์ดีกล่าว 'ผมไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าพวกเขาต้องการก้อนหินสักก้อนหรือเปล่า'